PORTRET AKADEMICKI PANI DR HAB. ELŻBIETY MAGIERY, PROF. US (1965-2026)
Z niedowierzaniem i ogromnym żalem przyjęliśmy wiadomość o przedwczesnej śmierci Pani dr hab. Elżbiety Magiery, prof. US, długoletniego pracownika Instytutu Pedagogiki Uniwersytetu Szczecińskiego, pedagoga, historyka wychowania i znakomitego nauczyciela akademickiego.
Pani Profesor z Instytutem Pedagogiki była związana od początku jego istnienia: wpierw jako studentka, a potem jako jego pracownik. Tu realizowała swoją badawczą pasję osiągając kolejne stopnie awansu naukowego. Stopień doktora habilitowanego nauk społecznych w zakresie pedagogiki uzyskała w 2012 roku na Uniwersytecie Gdańskim na podstawie rozprawy habilitacyjnej pod tytułem Spółdzielczość jako forma edukacji w szkolnictwie polskim Drugiej Rzeczypospolitej (1918-1939), Szczecin 2011.
Swoje zainteresowania badawcze koncentrowała przede wszystkim na dziejach oświaty i wychowania Drugiej Rzeczypospolitej ze szczególnym uwzględnieniem pedagogiki państwowej w jej wymiarze teoretycznym i praktycznym (Wychowanie państwowe w szkolnictwie powszechnym Drugiej Rzeczypospolitej, Szczecin 2003).
Obszarem peregrynacji naukowych w ostatnich latach uczyniła problematykę spółdzielczości w perspektywie historyczno-oświatowej ukazując jej walory edukacyjne i aplikacyjne dla współczesnych działań wychowawczych. Efektem zainteresowań badawczych są liczne publikacje: monografie zwarte, artykuły i rozdziały w pracach naukowych, które zyskały uznanie nie tylko w macierzystym środowisku naukowym, ale i w gronie ogólnopolskich historyków wychowania. Ważne miejsce w tym dorobku naukowym zajmuje współredagowany, sześciotomowy cykl monografii pt. Z badań nad tradycją polskiej pedagogiki. Pani Profesor dała się poznać jako znakomita i sumienna badaczka dziejów teorii i praktyki edukacyjnej dzieląc się rezultatami swoich badań na licznych konferencjach i sympozjach.
Jako wychowanka profesor Danuty Koźmian rozwijała jej szkołę naukową kształcąc kolejne pokolenia pedagogów, wśród których znalazło się pięciu wypromowanych doktorów. Dwoje z nich: dr Barbara Żakowska i dr Aleksandra Prus pracują w Instytucie Pedagogiki. Pani Profesor Elżbieta Magiera pozostanie w pamięci również jako wytrawny nauczyciel akademicki, którego zajęcia i seminaria cechowały się zawsze starannym przygotowaniem, solidnością, wysokim poziomem merytorycznym przy jednoczesnym otwarciu wobec młodych ludzi i gotowością pomocy. Wymiernym tego dowodem był tytuł najlepszego nauczyciela akademickiego przyznany przez studentów.
Nagrody uzyskiwała również za pracę naukową. Ostatnie z nich to nagroda Rektora Uniwersytetu Szczecińskiego II stopnia za indywidualne osiągnięcia naukowe oraz wyróżnienie w XXII edycji Konkursu na najlepszą pracę badawczą z zakresu spółdzielczości pt. Szkolne Kasy Oszczędności w Galicji w okresie autonomii (Kraków 2025) przyznaną przez Krajową Radę Spółdzielczości.
Panią Profesor Elżbietę Magierę zapamiętamy nie tylko jako wnikliwą badaczkę dziejów oświaty i wychowania, znawczynię pedagogiki państwowej i problematyki spółdzielczości szkolnej, ale przede wszystkim jako naszą wieloletnią Koleżankę. Otwartą, serdeczną, życzliwą i pomocną, zarażającą pozytywną energią. Po prostu jako dobrego Człowieka.
Rodzinie, Przyjaciołom, Współpracownikom Pani Profesor Elżbiety Magiery składamy wyrazy głębokiego współczucia.
Leave a reply